استغاثه‏هائى به حضرت زهرا

استغاثه‏هائى به حضرت زهرا

استغاثه به آن حضرت با نماز و دعا
از امام صادق عليه‏السلام روايت شده: هر كدام از شما استغاثه‏اى به خداوند داشتيد، دو ركعت نماز گذارده، آنگاه سجده نموده و گوئيد:

يا مُحَمَّدُ يا رَسُولَ‏اللَّهِ، يا عَلِىُّ يا سَيِّدَ الْمُؤْمِنينَ وَ الْمُؤْمِناتِ، بِكُما اَسْتَغيثُ اِلَى اللَّهِ تَعالى، يا مُحَمَّدُ يا عَلِىُّ اَسْتَغيثُ بِكُما، يا غَوْثاهُ بِاللَّهِ وَ بِامُحَمَّدٍ وَ عَلِىٍّ وَ فاطِمَةَ
اى محمد اى پيامبر خدا، اى على اى آقاى زنان و مردان مؤمن، به شما از خداوند طلب يارى مى‏جويم، اى محمد اى على به شما از خداوند فريادرسى مى‏طلبم، اى فريادرس به خدا و به محمد و على و فاطمه- و تمامى ائمه عليهم‏السلام را نام برده- با شما به خداوند توسّل مى‏جويم.
كه در همان لحظه حاجتت برآورده مى‏شود.

استغاثه به آن حضرت با نماز و دعا

از امام صادق عليه‏السلام روايت شده: هرگاه حاجتى داشتيد كه نسبت به آن بسيار در سختى قرار گرفته‏ايد، دو ركعت نماز گذارده، پس از نماز سه بار تكبير گفته، آنگاه تسبيح حضرت زهرا عليهاالسلام را بگويد، سپس سجده كرده و صد بار بگو:

يا مَوْلاتى فاطِمِةُ، اَغيثينى
اى مولاى من اى فاطمه، بفريادم رس.
آنگاه گونه راستت را بر زمين قرار ده و همين ذكر را تكرار كن، آنگاه دوباره سجده كن و صد و ده بار آنرا بگو، و حاجتت را ذكر كن، خداوند حاجتت را برآورد.

استغاثه به آن حضرت با نماز و دعا
دو ركعت نماز مى‏خوانى، آنگاه سجده كرده و صد بار مى‏گوئى: اى فاطمه، سپس گونه راستت را بر زمين نهاده و همين ذكر را مى‏گوئى، آنگاه گونه چپ خود را بر زمين نهاده و آن را تكرار مى‏نمائى، آنگاه سجده كرده و صد و ده بار آن را ذكر نموده، و مى‏گوئى:

يا امِناً مِنْ كُلِّ شَىْ‏ءٍ وَ كُلُّ شَىْ‏ءٍ مِنْكَ خائِفٌ حَذِرٌ، اَسْاَلُكَ بِاَمْنِكَ مِنْ كُلِّ شَىْ‏ءٍ وَ خَوْفِ كُلِّ شَىْ‏ءٍ منْكَ، اَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ وَ اَنْ تُعْطِيَنى اَماناً لِنَفْسى وَ اَهْلى وَ مالى وَ وَلَدى، حَتَّى لا اَخافُ اَحَداً وَ لا اَحْذَرُ مِنْ شَىْ‏ءٍ اَبَداً، اِنَّكَ عَلى كُلِّ شَىْ‏ءٍ قَدير.

اى آنكه از هر چيز در امنيت بوده و هر چيز از تو در خوف و هراس مى‏باشد، به امنيتت از هر چيز و هراس هر چيز از تو، از تو مى‏خواهم كه بر محمد و خاندانش درود فرستى و در جان و خاندان و اموال و فرزندانم به من امنيتى عطا نمائى كه از كسى نترسم و هرگز از چيزى هراسى به دل راه ندهم، تو بر هر چيز قادرى.
استغاثه به آن حضرت با دعا
پانصد و سى بار بگو:

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى فاطِمَةَ وَ اَبيها، وَ بَعْلِها وَ بَنيها، بِعَدَدِ ما اَحاطَ بِه عِلْمُكَ
خداوندا! بر فاطمه و پدرش و شوهرش و فرزندانش، به اندازه آنچه علمت بدان احاطه دارد، درود فرست.

استغاثه به آن حضرت با دعا

اِلهى بِحَقِّ فاطِمَةَ وَ اَبيها، وَ بَعْلِها وَ بَنيها، وَ السِّرِّ الْمُسْتَوْدَعِ فيها
بار الها! به حق فاطمه و پدرش و شوهرش و فرزندانش و سرّى كه در او به امانت نهاده شده است.

|+|

خیمه گاه ولایت

 

حدیث کساء

خیمه گاه ولایت 

این خبر را «حدیث کساء» نامیده اند،

 چرا که پیامبر (ص) هنگام نزول آیه تطهیر خود و خاندان خویش را با پارچه ای پشمین که کساء می نامیدند پوشانده و بدین شکل خاندان خویش را که در آیه از آنان یاد شده است را از دیگران مشخص فرمودند.

رسول خدا (ص) در نوبت ام سلمه در خانه او بود، لحظه ای احساس کرد که اکنون وحی نازل خواهد شد پس فرمود به سوی من بخوانید، به سوی من بخوانید ...

گفتند که را بخوانیم ؟

فرمود : اهل بیت مرا، علی را فاطمه و حسن و حسین را .

پس آنان در اطراف پیامبر (ص) بر روی فرشی جمع شدند. سپس رسول خدا (ص) ایشان را به کسائی خیبری که از موی سیاهی بافته شده بود پیچید و فرمود خداوندا ایشان آل منند، اهل بیت من هستند، پس درود فرست بر محمد و آل محمد و خدا این آیه را نازل فرمود :

«انما یریدالله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهرکم تطهیرا» احزاب ۳۳

این آیه به هنگامی نازل شد که اهل بیت اطراف پیامبر (ص) جمع بودند، لذا پس از نزول آیه فرمود :

«خداوندا ایشان اهل بیت منند ، پس پلیدی را از ایشان دور گردان و پاک و پاکیزه شان ساز.»

ام سلمه در پس پرده قرار داشت. او گفته است : من بر در خانه نشسته بودم و در خانه هفت نفر بوندند، پیامبر ، جبرئیل، میکائیل، علی، فاطمه، حسن و حسین (ع) من سر به داخل خانه کردم و گفتم : ای رسول خدا آیا من از اهل بیت شما نیستم ؟ به خدا سوگند که پاسخ موافق نداد ولی فرمود : تو در مسیر خیری، تو در مسیر خیری تو از زنان پیامبری .

در روایت دیگر آمده که سوال کرد : آیا من از اهل بیت نیستم ؟ فرمود : تو در مسیر خیری ولی فقط ایشانند که اهل بیت من هستند خداوندا اهل بیت من سزاوارترند.

پیامبر خدا (ص) دراین داستان اهل بیت خود را از دیگر خلق جدا نموده و آیه ی تطهیر را با عمل و گفته خود -انما یرید الله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهرکم تطهیرا- شرح و تفصیل داده و سپس فرمود:

«من و اهل بیتم از گناهان پاک و پاکیزه ایم.»

و همین مطلب را در مسجد در حضور مسلمین عملاً اعلام می فرمود به این شکل که در وقت هر نمازی، به در خانه علی و فاطمه (ع) می آمد و می فرمود:

«درود و رحمت و برکات خدا بر شما اهل بیت رسول باد که انما یرید الله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهرکم تطهیرا.»

در روایت دیگر است که پیامبر خدا (ص) هر بار که هنگام نماز صبح می شد به در خانه ی علی می آمد، دو دست مبارک را به دو جانب در خانه می گذاشت و می فرمود :

«انما یریدالله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهرکم تطهیرا.»

بعضی از صحابه، این عمل پیامبر را یعنی آمدن حضرت به در خانه ی علی (ع) را تا شش ماه شماره کرده اند، که هر روز تکرار می شده است و بعضی دیگر هفت ماه، بعضی هشت ماه و بعضی هم نه ماه شمارش کرده اند.

این رفتار پیامبر به این جهت بود که می خواسته اند با گفته و عمل خود به امت اسلامی بفهمانند اهل بیت پیامبر که آیه ی تطهیر درباره ایشان نازل شده کیانند و همچنین معنای آیه را بیان نمایند .

این همه کوشش از جانب رسول خدا(ص) به این خاطر بود که بر آن حضرت واجب بود به مضمون این آیه عمل فرمایند که : «ما ذکر (یعنی قرآن) را بر تو نازل کردیم تا آنچه را برای مردم لازم است به آنها بیان نمایی شاید مردمان به تفکر نشینند.» نمل / ۴۴

داستان نزول آیه تطهیر درباره اهل بیت در آن زمان به قدری مشهور بود که در سخنان عده ای مورد استشهاد قرار گرفته است از جمله امام حسن مجتبی(ع) که خود یکی از اصحاب کساء است. حضرت بعد از شهادت پدر بزرگوارشان در خطبه ای می فرماید : «و انا من اهل البیت الذی اذهب الله عنهم الرجس و طهرهم تطهیرا»

«ما اهل بیتی هستیم که خداوند عزیز درباره ما فرمود : یریدالله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهرکم تطهیرا.»

برگرفته از مقاله  حدیث کساء

---

 

یا علی رفتم بقیع اما چه سود

هرچه گشتم فاطمه آنجا نبود

یا علی قبر پرستویت کجاست

ان گل صدبرگ خوشبویت کجاست

هرچه باشد من نمک پرورده ام

دل به عشق فاطمه خوش کرده ام

حج من بی فاطمه بی حاصل است

فاطمه حلال صدها مشکل است

من طواف سنگ کردم دل کجاست

راه پیمودم پس منزل کجاست

کعبه بی فاطمه مشتی گل است

قبر زهرا کعبه اهل دل است

|+|

«يامولاتي يافاطمةأغيثيني»

«يامولاتي يافاطمةأغيثيني»

يَافَاطِمَةُ الـزَّهراءُ يَا بِنتَ مُحَمَّدٍ، يَا قُرَّةَ عَينِ الرَّسُولِ،
يَا سَيِّدَتنَا وَ مَولاتَنا، إنّا تَوَجَّهنَا واستَشفَعنَا وَ
تَوَسَّلنَا بِکِ إلَي اللهِ، وَ قَدَّمنَاکِ بَينَ
يَدَي حَـاجَـاتِـنَـا، يَا وَجيهَةً
عِـندَاللهِ، إشـفَعي
لَناعِندَاللهِ.

 

« كونها شفيعة كبرى يوم القيامة لشيعتها و محبيها كابيها و بعلها و بنيها »

بزرگترين مقام شفاعت را در روز قيامت حضرت فاطمه زهراء(سلام الله عليها) همسان با پيامبر اكرم(صلي الله عليه وآله وسلم) و اميرالمؤمنين حضرت علي(عليه السلام) حائز مى باشد، بلكه مى توان گفت حضرت فاطمه زهراء(سلام الله عليها) را در اين رتبه و مقام امتيازاتى است مخصوص به خود و بى نظير.

بزرگداشت تشريف فرمائى بي بي عالمين به محشر و پيشگاه عرش الهى به نحوى است كه تمام توجهات بسوى آن وجود مقدسه معطوف خواهد شد، و امام(عليه السلام) در اين باره مى فرمايد: مقام شامخ حضرت فاطمه زهراء(سلام الله عليها) در روز قيامت چنان است كه حتى از نظر يك نفر هم پنهان نمى ماند.

 

 

|+|

یا زهرا(س)

  

 

 

   ** از بــيـت آل طـاهـا(ص) آتـــش کــشــد زبـانــه **
                                             ** گــوئـي شــده قـــيـامـت بـر پـا درون خــانــه **

   ** برپاست شور محـشر از عـتـرت پـيـمبـر(ص)  **
                                             ** خـلــقـنـد مـات و مـبـهـوت از گـردش زمانـه **

   ** اهريمنان نمودند خون قلب مـصـطفي(ص) را **
                                             ** در مـنـظـر خـلايـق بـي جــرم و بــي بـهــانـه **

   ** در پــشــت در فــتــاده ام الائـــمـــه(س) از پـا **
                                             ** دارد فـغــان ز دشـمـن آن گـــوهــر يـگــانـه **

   ** زيـنـب(س) بـه نـاله گـويـد کـشـتـند مــادرم را **
                                             ** ايـن يک ز ضـرب سـيـلي آن يک ز تـازيانه **

   ** در خون فتاده زهرا(س) چون مرغ نيم بسمل **
                                             ** مـحـسـن(ع) فـتاده چـون گـل پر پر در آستانه **

   ** در پشت زانـوي غم پژمان نشسته حـيـدر(ع)  **
                                             ** مانده حـسـيـن مظـلوم(ع) حيران در آن ميانه **

   ** از نقش خون و ديوار پرسد ز حال زهرا(س)  **
                                             ** وز زخــم سـيـنـه گـيـرد از مــيــخ در نشـانه **

   ** دارد حــســن(ع) شـکـايـت از کـيـنـه مغيره(ل)  **
                                             ** ريـــزد ز ديـــدگـــانـــش يــاقـــوت دانـه دانـه **

   ** بـا پـهـلـوي شـکـسـته چون مـرغ بـال بسته **
                                             ** زهـرا(س) بـه خـون نـشسـته در کـنج آشيانه **

 

|+|

((السلام علیک یا فاطمه الزهرا ایتها الصدیقه الشهیده))

((السلام علیک یا فاطمه الزهرا ایتها الصدیقه الشهیده))

یا   فاطمه ای   همسر    پهلو   شکسته                    بنگر   علی   را  بر سر   قبرت  نشسته

ریزد    سرشک    دیده   بر خاک   مزارت                    شب   تربت   پاک    تو را   سازد    زیارت

ای  گل  شدی  پرپر   به   باغ     زندگانی                   در  گل  نهان   گشتی  به  هنگام جوانی 

گلچین  ترا   از  شاخه  چید و   کرد  پرپر                    شد  غنچه   نورسته ات   افتاده   از   در

شمع شبستان علی گشتی تو خاموش                    بیت   الجلالت  از   برایت  شد سیه پوش 

|+|

ما گوشه نشينان غم فاطمه ايم

ما گوشه نشينان غم فاطمه ايم *****محتاج عطا و کرم فاطمه ايم يک عمر چو شمع گر بسوزيم کم است*** مـا غـمـزده عمر کـم فـاطـمـه ايـم

|+|